«می‌دونم چی بهت گذشته، یه روز از خواب بیدار شدی و فهمیدی نمی‌تونی اون کسی باشی که یادت می‌آد؛ همون دختری که همه ازت انتظار داشتن باشی. فقط دیگه اون نبودی، کاری هم از دستت برنمی‌اومده. پس خانواده‌ت به این نتیجه رسیدن که تو هیولایی و باهات دشمن شدن.»

_ آواز فاخته

 

درود :)

پیش از این گفته بودم که شاید روزی درباره‌ی کتاب «آواز فاخته/فرانسیس هاردینگ» بنویسم. انقدر دست‌دست کردم که دیگر خود کتاب را ندارم، با گل‌های وحشیِ خشک‌شده‌ و روزهای طولانی‌ای که میان کاغذها جا گذاشته بودم، به دست دخترک موخرمایی سپردمش.

داستان کتاب از این قرار است که «تریس» دختر بزرگ‌تر خانواده، به‌تازگی در رودخانه غرق شده و نجات پیدا کرده است، اما ریسمان خاطرات‌ش از هم‌گسیخته و مبهم است. عروسک‌ها و مانکن‌های مغازه‌ها به او واکنش نشان می‌دهند. قیچی‌ها به او دشمنی می‌ورزند. فکر می‌کند وقتی خواب است، کسی خار و خاشاک و گِل در اتاقش می‌ریزد. احساس ولع و عطشی غیر قابل کنترل دارد و تمام خوراکی‌ها را می‌بلعد، اما پس از مدتی متوجه می‌شود که نمی‌تواند با غذاها خود را سیر کند...

«پن»_دختر کوچک‌تر خانواده، سرسخت و مغرور است و برای رسیدن به خواسته‌اش دست به هرکاری می‌زند.

«سباستین»_پسر خانواده، که در جنگ کشته شده است و هیچ‌کس اجازه‌ی ورود به اتاق او را ندارد.

• • •

نویسنده تاثیر رفتار خانواده بر فرزندان را به‌خوبی در رفتار شخصیت‌ها گنجانده است، همچنین تاثیر جنگ و آرزوها. هاردینگ بعضی از عنصرهای داستان را از زندگی واقعی پیرامونش به میان کتاب آورده است، مانند رودخانه‌‌ای که تریس در آن غرق می‌شود و شخصیت «وایولت» که الهام‌گرفته از مادربزرگش است.

کتاب، فضاسازی و شخصیت‌پردازی خوب و قشنگی داشت. همزمان بیشتر شخصیت‌ها را درک می‌کردم، بیشتر از همه پَــن! اگر به کتاب‌های دارک‌فانتزی و رازآلود علاقه‌مند هستید، پیشنهاد می‌کنم شماره‌ای در فهرست «خواندنی‌ها» برایش کنار بگذارید.

سفر کتابی‌ام که به پایان رسید، بیش از پیش فهمیدم که ما نمی‌توانیم آدم‌ها را تقسیم کنیم، بخش‌هایی که دوست نداریم را دور بریزیم و دوست‌داشتنی‌ها را به هم بدوزیم؛ همچنین نمی‌توانیم نتیجه‌‌ای بد را از انتخاب‌هایمان حذف کنیم...

 

پ.ن: واگذاری کتاب‌های خودم به دیگران؟ نه از این عادت‌ها ندارم. استثنا بود و به امید خدا تـوبـه!