You need to enable JavaScript to use this application.
دسته‌بندی: بالَـکی از کتاب

خشمی به غلظت خون

4 روز،19 ساعت پیش در بالَـکی از کتاب

روث در دفتر خاطراتش نوشته است:

«وقتی ما دخترها به دبستان می‌رویم و پسرها ما را کتک می‌زنند و بین زنگ‌ها موهایمان را می‌کشند و ما این را برای یک بزرگ‌سال تعریف می‌کنیم، او می‌گوید: «پسرها فقط چون شما رو دوست دارن این کار رو انجام می‌دن!» این‌گونه است که ما به پسرها اجازه می‌دهیم فکر کنند بر ما تسلط دارند. سپس وقتی بزرگ‌تر می‌شویم و آن‌ها به ما تعرض می‌کنند، چون این کارشان را به عنوان تعریف و تمجید تلقی نمی‌کنیم، باعث می‌شود هرزه‌های کوچک احمقی به‌نظر بیاییم! آن‌ها ما را کتک می‌زنند، ما را می‌کشند، آن هم فقط به این دلیل که ما را دوست دارند! چرا ما نمی‌توانیم این را بفهمیم؟»

_ برندگان

من واقعی‌ام!

2 هفته پیش در بالَـکی از کتاب

«می‌دونم چی بهت گذشته، یه روز از خواب بیدار شدی و فهمیدی نمی‌تونی اون کسی باشی که یادت می‌آد؛ همون دختری که همه ازت انتظار داشتن باشی. فقط دیگه اون نبودی، کاری هم از دستت برنمی‌اومده. پس خانواده‌ت به این نتیجه رسیدن که تو هیولایی و باهات دشمن شدن.»

_ آواز فاخته

ادامه نوشته 4

شلوغی نبودن

8 ماه،2 هفته پیش در بالَـکی از کتاب

عجیب است که چطور حرف نزدن بهتر از حرف زدن است. سکوت حرف‌های بیشتری برای گفتن دارد، همانطور که نبودن یک فرد، می‌تواند بیشتر از بودنش چشمگیر باشد.

_ امیلی در نیومون

بازی

1 سال،7 ماه پیش در بالَـکی از کتاب

وقت‌هایی در رابطه‌ام با توبیاس بود که احساس می‌کردم دارم جِنگا بازی می‌کنم. چقدر می‌توانستم حرفم را ادامه دهم؟ اگر این را هم بگویم، آیا ممکن است همه چیز فرو بریزد؟ اگر به او بگویم واقعا چه حسی دارم، آیا دیگر تمام خواهد شد؟ کار وحشتناک و خسته‌کننده‌ای بود، چون هربار که تکه‌ای را در می‌آوردم و برج خراب نمی‌شد احساس می‌کردم برنده شده‌ام. اما فراموش کرده بودم که هدف بازی اصلا این است که برج بالاخره فرو بریزد. این داستان هربار تکرار می‌شد و تنها یک راه برای پایان بازی وجود داشت، فرو ریختن برج. با این اوصاف چرا وقتی می‌دانم که در نهایت چیزی جز ویرانه برج برایم نمی‌ماند باید به بازی ادامه دهم؟

_ ربکا‌ سرل

درباره

یک مجری برای نگه‌داشتن تنوره‌های کبریتی، یاس‌های کویتی، پوست آبنبات‌ها، پروانه‌های زخمی، هلالی از ماه، کاشی‌های شکسته و اندیشه‌های بوق سگی...

تمامی حقوق برای واژه‌های زیر قالی محفوظ است

|

پلتفرم انتشار محتوا نویسنده