نمیدونم ۶.

نمیدونم عشق من!

حس میکنم دیگه هیچی نمیدونم، هیچی نمیفهمم، حتی نمیدونم از کجا و چجوری باید شروع کنم به غر زدن.

قبول داری آدمی از کاه، کوه میسازه؟

یا اینکه هرچیزی و هرکاری از هرکسی برمیاد؟

من همیشه حس قدرتمندی رو در داشتن حامی میدیدم. وقتی حس میکنی یکی پشتته و همیشه و تحت هر شرایطی طرفت رو میگیره جسارت بیشتری داری، احساس امنیت میکنی، حرفی برای گفتن داری، میتونی از خودت دفاع کنی یا قدرت نشون دادن خودت رو داری.

اینکه به این فکر کنی هر اتفاقی هم که بیفته و از چشم تمام دنیا هم که بیفتی یا هیچکس دیگه باورت نداشته باشه و همه نظرشون راجع بهت عوض شده باشه ولی بازم اون آدم قبولت داره و کنارته، دلگرمت میکنه!

البته؛

تو میتونی باهاش مخالف باشی یا بهش بگی داره اشتباه میکنه یا اشتباه حرف میزنه یا اشتباه رفتار میکنه، اما نه جلوی تعداد زیادی که دقیقا دارن همین حرف رو بهش میزنن و حمله ور شدن، اونجا باید بزاری بهت پناه ببره، باید پناه باشی!

باید من رو باور کنی، من رو باور داری؟ باورم میکنی؟ حتی اگه قبولم نداشته باشی؟

 

 

پ ن: قصد داشتم دسته‌بندی "از برای تو" رو کلا پاک کنم و دیگه ننویسم چون عصبانی بودم، الان دیگه نیستم چون یادم رفت چرا.

و باز روز از نو و روزی از نو...