شب ها قبل خواب به سیاهی پشت پلک هام خیره میشم و فکر میکنم، اول به خودم و دوم به دیگری.
این روزا از خودم راضی نبودم، حس ناجور بیفایده بودن رو داشتم، به این فکر میکردم که چقدر میتونستم بهتر رفتار کنم، حرف بزنم، واکنش بدم... و این موجب افسردگی و بیحالی شدید شده بود!
شمارو نمیدونم، ولی من همیشه در اینجور مواقع با یه "پاشو خودتو جمع کن" دوباره عزمم رو جزم میکنم.