You need to enable JavaScript to use this application.

برف

3 سال،11 ماه پیش در نجوای دارک‌کمدی یک روح

نیمه‌شب شد، به زارا گفتم یه‌آرزو کن...
خودم آرزو کردم برف بیاد.
فردا صبح، برای اولین‌بار دونه‌های برف روی مژه‌هام نشستن.

دل‌تنگی

4 سال،1 ماه پیش در نجوای دارک‌کمدی یک روح

بچه‌تر که بودم، اصلا فکرش رو نمی‌کردم که تو این‌سن بتونم با دل‌تنگی انقدر دوست و صمیمی باشم.

دل‌تنگی‌م یک‌هم‌اتاقی شلخته‌ست که از رشته‌های افکارم همچون میمون آویزون می‌شه؛ در آخر هم به‌ش می‌گم: «چایی می‌خوری برات بیارم؟»

چیزی که این‌وسط بیشتر از همه اذیتم می‌کنه اینه که به‌خاطر تحمل‌م، برچسب «بی‌احساس» بودن می‌خورم، اون هم منِ احساساتی!

خب حالا چیکار کنم؟

از هم بپاشم و تا چیزی شد پاشم برم خونه، چون دل‌تنگم؟

حوصله داری؟ :)

از یک‌جایی به بعد زندگی انقدر بهت سخت می‌گیره که دیگه به ژنتیک سرطان به چشم مبحثی سنگین نگاه نمی‌کنی.

به عنوان کسی که همیشه به بهترین شکل ممکن کار رو پیش می‌بره و به سرانجام می‌رسونه، زیادی آشوب‌ام...

آدم گاهی دوست داره به چاق سلامتی‌هایی که نویسنده برامون توی پنل می‌ذاره، جواب بده.

درباره

یک مجری برای نگه‌داشتن تنوره‌های کبریتی، یاس‌های کویتی، پوست آبنبات‌ها، پروانه‌های زخمی، هلالی از ماه، کاشی‌های شکسته و اندیشه‌های بوق سگی...

تمامی حقوق برای واژه‌های زیر قالی محفوظ است

|

پلتفرم انتشار محتوا نویسنده