نیمهشب شد، به زارا گفتم یهآرزو کن...
خودم آرزو کردم برف بیاد.
فردا صبح، برای اولینبار دونههای برف روی مژههام نشستن.
نیمهشب شد، به زارا گفتم یهآرزو کن...
خودم آرزو کردم برف بیاد.
فردا صبح، برای اولینبار دونههای برف روی مژههام نشستن.
یک مجری برای نگهداشتن تنورههای کبریتی، یاسهای کویتی، پوست آبنباتها، پروانههای زخمی، هلالی از ماه، کاشیهای شکسته و اندیشههای بوق سگی...