آخرین مرحلهی عشق و عرفان مرحلهای است به نام فقر و فنا. حس میکنم بدون اینکه لذت حیرانی را چشیده باشم، بدون اینکه به طور کامل فهمیده باشم توحید چیست؟ استغنا کدام است؟ ناگهان افتادهام توی وادی هفتم. فقر و فنا. شاید هم مراحل قبلی را طی کرده باشم. آدم بعضی وقتها نمیفهمد چه بر سرش آمده.
افتادهام توی فقر و فنا بدون اینکه اصلا برایم اهمیتی داشته باشد. ناراحتم اما ناراحت رها شدنها نیستم، ناراحت این بیتفاوتیام. اینکه دیگر هیچ چیزی هیچ اهمیتی ندارد. اینکه دیگر فرقی نمیکند که چه بشود. اینکه دیگر هیچ آرزویی نمانده است.
پ ن: آدم بعضی وقتها دلش برای یک زندگی سادهی کوچک و جمعوجور تنگ میشود. برای چندتا دلخوشی کوچک. دو سه تا دوست دمِ دست.
