درختها بازهم به رشد کردن ادامه می دهند.
پس من هم می تونم همینقدر وحشتناک بمونم و به سعادت برسم؟
چکش یا تبر؟
میشه حالا که نمی تونم برم ارزو کنم هیچکس نباشن؟
حداقل تا جایی که من می بینم.
تا بتونم تصور کنم که نیستم.
که هرگز نیستم.
کاخ مرمری هم من رو گم کرد.
الان کجا از دست من حبس بشم؟