You need to enable JavaScript to use this application.

شعر | نفی

2 هفته،2 روز پیش در شعرنوشت

عشق تو شیوهٔ دل‌باختن آموخت مرا
آمدم عشق تو گویم، که دو لب دوخت مرا

هرچه باشد ز تو ای دل گله‌ای نیست ولی
عشق تو برد به اوج و به زمین کوفت مرا

غم من نیست ز پاسخ، ز امیدی‌ست که مُرد
گل نشکفته‌ی من، داغ تو افروخت مرا

نه تو را جرم و خطایی، نه مرا جای گله
قصهٔ عشق همین‌گونه برافروخت مرا

شعله‌ای بود که در سینه نهان می‌کردم
عاقبت شعله کشید و ز درون سوخت مرا


۱۴ آبان ۱۴۰۵ | ساعت ۰۳:۰۰

 

این شعر در سوگ عشقی سروده شد که در آغاز پایان یافت...

پ.ن: از نظر عروضی شعر مبتلای به بیماریست، بداهه بودن سبب است!

4

Untitled؛ شروعی دوباره برای کانال شخصی من

4 ماه،3 هفته پیش در روزنوشت
Untitled؛ شروعی دوباره برای کانال شخصی من

اگر از قبل کانال تلگرامم را دنبال می‌کردید، احتمالاً متوجه شده‌اید که دیگر خبری از اسم قبلی نیست. مدت‌ها این کانال با نام شخصی خودم شناخته می‌شد، اما هرچه بیشتر گذشت، بیشتر احساس کردم آن اسم دیگر چیزی را که این کانال قرار است باشد، توصیف نمی‌کند.

به همین خاطر تصمیم گرفتم هویت تازه‌ای به آن بدهم؛ هویتی که بیشتر به محتوایش شباهت داشته باشد تا صاحبش.

ادامه نوشته 3

خردادِ مودی!

5 ماه پیش در اندر احوالات

یک روز از خرداد ۴۰۵ گذشته و من شرح ماوقع در این ماه را می‌نویسم. شاید عجیب ترین ماه زندگی‌ام را بعد از بازگشت از تهران زیستم، ماهی که با دعوا و چاقوکشی شروع شد! با چه پایان یافت؟! خواهم گفت.
از تهران که برگشتم در اولین فرصت به دوست چندین و چند ساله سر زدم و بیرون رفتن‌مان و گشت و گذار از ساعت ۵ ب.ظ شروع و تا یک شب ادامه داشت!

ادامه نوشته 3

بعضی ها دیوارشان کوتاه‌تر است!

5 ماه،3 هفته پیش در مبهم نوشت
بعضی ها دیوارشان کوتاه‌تر است!

بعضی آدم ها هستند که در آغاز کوه جلوه می‌کنند، شما هم به همین سبب آن‌ها را تکیه گاه پنداشته و اعتماد می‌کنید. در همان لحظاتی که به آنان تکیه کرده‌اید و محکم از همه چیز هستید ناگهان...!
بعضی ها دیوارشان کوتاه تر است، نه از آن سبب که در موضع ضعف و آسیب پذیری باشند؛ نه! از این حیث که دیوارشان آنقدر کوتاه است که حتی نمیتوان روی آن یادگاری نوشت. انسان هایی که متوقع هستند، اگر کارشان بیفتد در قبال‌تان بال بال می‌زنند، اما همین که سر خرشان کج شد دیار به دیار غریبه می‌گردند.

ادامه نوشته 2

به دنیای من در نویسنده خوش آمدید!

5 ماه،4 هفته پیش در روزنوشت
به دنیای من در نویسنده خوش آمدید!

تقریباً با خاموشی بیان یک تاریکی مطلق فضای پر شور و شعف وبلاگ‌نویسی فارسی را فرا گرفت. اما بیان مانند ققنوسی بود که با خاموشی خود فرزندان خود را پروراند؛ چندین و چند سرویس مختلف و بویژه نویسنده!

حدود سه ماه و بلکه بیشتر از این اتفاق می‌گذرد، اما امروز شاهد یکی از جالب ترین اتفاقات تاریخ وبلاگ‌نویسی هستیم. این مورد را قطعاً در مطلب دیگری خواهم نوشت و قطعاً شما در نویسنده با سورپرایز های بیشتری مواجه خواهید شد!

ادامه نوشته 0

کمتر از ۹ ساعت تا گلبانگ آزادی...

نونت کم، آبت کم... نشسته بودی تو مملکت خودت داشتی زندگیتو میکردی... اینجا روزی دوتا امتحانت چیه؟

از اون بدتر دو ساعت شوفاژ روشنه، دو ساعت خاموش... انرژی نیست!

سردههههه، طبقه‌ی بالا صدای گیتار میاد، ۴ تا پاورم مونده، می‌خوام گریه کنم :)

احوال امروز و سه روز گذشته خودم و حماقت خودم باعث شد...

کسی که یکبار توی یه موضوعی تجربه کسب می‌کنه اگر دوباره اشتباه رو به همون طریق تکرار کنه یه احمق به تمام معناست!

دوست داشتن گناه نیست، طرد شدن هم نیست.. صرفاً انسانی که طرد بشه و باز علاقمند بمونه احمقه

تمامی حقوق برای امیررضا زرندی محفوظ است

|

پلتفرم انتشار محتوا نویسنده