هوا هنوز آنقدری سرد نشده که همه گل‌های دور و برمان را بپژمراند. هر بار که از کنار این گل‌های زرد رد می‌شدم، رنگ و عطر و طراوت‌ آنها و زنبورهایی که اطراف‌شان پرسه می‌زدند توجهم را جلب می‌کرد. 

گل‌ و گیاه را دوست دارم اما چندان نمی‌شناسم‌شان. بعد از پرس‌وجوی مجازی دریافتم نوعی داوودی زرد است که گاهی تا آخر پاییز گل می‌دهد و به همین خاطر برای زنبورها منبع غذایی ارزشمندی است. گویا بعضی از داوودی‌ها برف و زمستان را هم تاب می‎‌آورند؛ چه باشکوه و دل‌انگیز!