دیگر تقریبا هرنوع کالای بستهبندیشدهی ایرانی که میخری، خوراکی، شوینده یا هر چه، نوشتههای رویشان انگلیسی است. بعضی اجناس حتی اسمشان هم خارجی یا خارجیطور است.
کارآفرین و کارگر و کارخانه و سرمایه و ذوق و زحمت و سلیقه، همهاش ایرانی؛ اسم و نوشتههای رویش انگلیسی!
این نوشتههای انگلیسی را چهکسی میخواهد بخواند؟!
علتش غفلت است یا توجیهات تجاری، نمیدانم! هرچه هست، آزاردهنده است. طوری شده که وقتی کالایی با اسم ایرانی و خط فارسی میبینم دوست دارم زنگ بزنم کارخانه تشکر کنم!
حالا طنز تلخ ماجرا اینکه تولیدکنندگانمان سالهاست مستقیم یا غیرمستقیم از تحریمهای کشوری رنج میبرند که خط و زبانش انگلیسی است؛ چند وقت پیش هم که بمب و موشکهایشان روی بعضی از کارخانههایمان فرود آمد.
حداقل در مواردی که خیلی توی چشم است، میشود با روابط عمومی تولیدکننده تماس گرفت و نظر را منتقل کرد. تماسها زیاد باشد، اثر دارد.